Juridisch nieuws

Kort geding. Partijen verschillen van mening over de uitleg van de beschikking op grond waarvan de vrouw ten laste van de man beslag heeft laten leggen. De man heeft de vrouw daarom in kort geding gedagvaard en heeft opheffing van de beslagen gevorderd en een proceskostenveroordeling. Na de mondelinge behandeling zijn de beslagen in onderling overleg opgeheven en daarom zijn de vorderingen op dat punt ingetrokken, maar de man handhaaft de proceskostenveroordeling. De voorzieningenrechter legt de beschikking uit. De vrouw heeft niet ten onrechte ten laste van de man beslag laten leggen. Voorzieningenrechter wijkt niet af van de regel om in familierechtelijke geschillen op grond van het bepaalde in art. 289 Rv jo. art. 237 en 362 Rv te besluiten tot compensatie van de proceskosten. Verwezen wordt naar het arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 28 januari 2021 (ECLI:NL:GHSHE:2021:271).

Kort geding. Executiegeschil. Dreiging tot het leggen van executoriaal beslag voor een vordering die nog moet worden vastgesteld in een schadestaatprocedure. Verbod tot het leggen van conservatoir en executoriaal beslag toegewezen, onder ontbindende voorwaarde dat gedaagde niet binnen vier weken na de datum van het vonnis een bankgarantie stelt tot een bedrag van € 10 miljoen.

Infomedics; betalingsachterstand. Gedaagde geeft aan dat hij de factuur is te betalen. Op het kantoor aangekomen ter betaling van de openstaande vordering, werd hij verwezen naar de locatie van het hoofdkantoor, omdat hij alleen daar contant kon betalen. Het lukte niet meer om op dezelfde dag daar langs te gaan. De daarop volgende dag werd de hoofdsom vermeerderd met de bijkomende kosten. Gedaagde is het daarom niet eens met deze vermeerdering van de kosten. De kantonrechter volgt de stelling van Infomedics en stelt vast dat gedaagde ondanks meerdere aanmaningen in gebreke is gebleven met de betaling van de verschuldigde hoofdsom. Derhalve kan niet worden gezegd dat Infomedics nodeloos tot dagvaarden is overgegaan.

Vordering van voormalig advocatenkantoor op de aan het kantoor verbonden stichting derdengelden ter zake het saldo dat op de derdenrekening is achtergebleven nadat cliënten en derden zijn voldaan.

Kort geding. Eiser vordert ontruiming van hoofdhuurder en onderhuurder. Niet aannemelijk is geworden dat hoofdhuurder heeft ingestemd met een eerder einde van de huurovereenkomst. Huurovereenkomst en onderhuurovereenkomst zijn nog van kracht. Gevorderde ontruiming wordt afgewezen.

Beroepsfout advocaat: van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht dat hij de executie op de wettelijk voorgeschreven wijze aanzegt. Toerekenbare tekortkoming in de nakoming. Causaal verband is niet komen vast te staan.

De Belastingdienst/Toeslagen heeft de werking en betekenis van een wet uitgelegd op een website in begrijpelijk Nederlands. Eiseres mocht in dit geval afgaan op de uitleg over de wettelijke bepaling op de website van de Belastingdienst/Toeslagen. Daar staat dat een ouder ook een recht op een kindgebonden budget heeft als een kind in belangrijke make wordt onderhouden. De Belastingdienst/Toeslagen had in de bezwaarfase moeten onderzoeken of dat hier het geval was en heeft dat ten onrechte niet gedaan.

Executiegeschil. Toetsingskader volgens HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2026. Geen sprake van een kennelijke misslag en/of noodtoestand. Afwijzing vordering.

Benadeling van schuldeiser(s), onrechtmatig handelen, vestiging van hypotheek op verhaalsobject in de gegeven omstandigheden onrechtmatig jegens Ontvanger, veroordeling van hypotheekgever en hypotheeknemer tot doorhaling hypotheek, misbruik van procesrecht.

Beslagrecht. Kort geding. Schade door beroepsfout advocaat. Opheffing conservatoire beslagen op bankrekeningen wegens het onnodige ervan. Mogelijkheid tot verhaal van in eerste aanleg afgewezen vordering van beslaglegster ingeval de vordering in hoger beroep alsnog zou worden toegewezen, is reeds op een drietal andere wijzen beschermd. Belangenafweging. Verhouding tot bodemzaak. Relatieve bevoegdheid voorzieningenrechter. Non-appellabiliteit van beslissing voorzieningenrechter over eigen relatieve bevoegdheid. Artt. 110 lid 3, 254 en 705 Rv. Zie ECLI:NL:GHAMS:2020:2889.